Prof. Karaczun: „Rolnictwo regeneratywne to system, nie pojedyncza praktyka”
Podczas śniadania prasowego z okazji pierwszej rocznicy prac „Społecznego Paktu na rzecz Rolnictwa i Produkcji Żywności” prof. Zbigniew Karaczun przedstawił najważniejsze efekty współpracy szerokiego grona interesariuszy sektora rolno-spożywczego. W swoim wystąpieniu podkreślił, że Pakt powstał z potrzeby przywrócenia realnego głosu rolnikom, naukowcom, przetwórcom i konsumentom w debacie o przyszłości polskiego rolnictwa.
Prof. Zbigniew Karaczun podkreślił, że idea powołania „Społecznego Paktu na rzecz Rolnictwa i Produkcji Żywności” narodziła się z potrzeby włączenia do debaty publicznej tych, którzy realnie tworzą i współtworzą system żywnościowy – rolników, organizacji branżowych, naukowców, przetwórców, ekologów oraz konsumentów. Jak zauważył, mimo że jako społeczeństwo wszyscy jesteśmy konsumentami żywności i zależy nam na jej jakości, to dotychczas głos praktyków i ekspertów miał niewielkie przełożenie na publiczną dyskusję. Pakt miał to zmienić.
Profesor przypomniał, że w ciągu roku odbyło się sześć spotkań plenarnych, gromadzących szerokie grono instytucji i środowisk. Projekt wspierają m.in. Polski Klub Ekologiczny Krąg Mazowiecki, Danone Polska, a także instytucje publiczne – w tym Ministerstwo Rolnictwa oraz Ministerstwo Klimatu.
W swoim wystąpieniu podkreślił trzy główne obszary, nad którymi pracował Pakt:
- Rolnictwo regeneratywne – jako model łączący efektywność ekonomiczną z troską o środowisko.
- Dekarbonizacja rolnictwa – włączenie gospodarstw w działania na rzecz ochrony klimatu.
- Elektryfikacja i dekarbonizacja przemysłu rolno-spożywczego – stworzenie warunków do obniżenia emisji w sektorze przetwórczym.
Przedstawił również wnioski dotyczące dekarbonizacji sektora rolno-spożywczego, zwracając uwagę, że w Krajowym Planie na rzecz Energii i Klimatu branża ta wciąż pozostaje niedostrzegana. Pakt postuluje, aby wyznaczyć jej konkretne cele klimatyczne i odpowiednie narzędzia wsparcia.
Największe wyzwania – jak zaznaczył – dotyczą obszaru dekarbonizacji rolnictwa, gdzie wciąż istnieją znaczące rozbieżności stanowisk. Profesor podkreślił jednak, że prace będą kontynuowane, ponieważ 80% śladu węglowego sektora żywnościowego powstaje właśnie na etapie produkcji rolniczej, a jej udział w działaniach na rzecz klimatu jest kluczowy.
